RS 232

"Obrazek z życia: stoją obok siebie dwa pecety. Obok zasobnik z jedną "rzadką" dyskietką w ręku. Dostał bojowe zadanie - perzucić 15 megabajtów danych z peceta A na peceta B. Czas 25 minut. Start!"

Takimi oto słowami rozpoczynał się artykuł "Kablem go!" zamieszczony w Bajtku nr 7 z 1992 roku. Pomyślisz sobie, co to za problem? Zgrywam całość na CD-RW albo na "pendrajwa", przerzucam na drugiego kompa, i po krzyku. I rzeczywiście. Dziś, w XXIw. sprawę możemy załatwić w niecałe 5 minut. Pamiętaj jednak, że w 1992 roku mało kto w ogóle słyszał o CD-ROMie. Do dyspozycji były jedynie dyskietki, i to często te o pojemności 360KB. Przerzucenie 15MB to był naprawdę wielki (a przede wszystkim długi) wyczyn. Mimo jednak to, ludzie jakoś sobie radzili. Po co więc ten artukuł skoro to takie łatwe? No to czytaj dalej :)

Czy jednak na pewno dziś wszystko musi pójść tak łatwo? Wcale nie!!! Wiem, bo sam kiedyś stanąłem przed podobnym problemem. Stałem się szczęśliwym posiadaczem laptopa. Po pierwszych uniesieniach radości, pojawiły się też pierwsze kłopoty: jak zainstalować na nim jakieś oprogramowanie? Niby prosta rzecz, ale w komputerze tym brak było napędu CD-ROM (bo to dosyć stary sprzęt - Pentium 100 @133). Jedynie na co mogłem w pierwszej chwili liczyć to była zawsze "niezawodna" stacja dysków. Przy małych pliczkach problemów nie było. Co najwyżej WinRar'em je spakowałem, a już w ostateczności podzieliłem na dwa archiwa.

W pewnym momencie musiałem jednak przenieść plik o rozmiarach 10MB. Dzielić go na 9 części i przenosić na dyskietkach? To raczej nie dla mnie. Zdecydowałem się wykorzystać doświadczenia nabyte podczas pisania pracy dyplomowej w technikum. A było to tak:
Kiedy na początku 5 klasy zaczynałem pisać pracę dyplomową nie miałem jeszcze pEcEtA (czytaj: grzyba). Całą pracę napisałem więc na komputerze ATARI 800XL. W grudniu tegoż roku stałem się jednak "szczęśliwym" posiadaczem komputera klasy 486. Na pokładzie był dysk twardy 130MB oraz 16MB RAM'u. Windows 3.11 chodził więc bez problemu, a co za tym idzie i Word 6. Wówczas to mój dobry znajomy (Michał - to o tobie :) powiedział mi: "Przepisz to wszystko jeszcze raz w Word'zie, a ja ci to wydrukuję". Ale szczerze mówiąc nie bardzo miałem ochotę przepisywać 100 stron tekstu formatu A4. I wtedy uświadomiono mi zalety interfejsu RS232. Od pomysłu do praktyki i cała praca poleciała sobie kabelkiem od ATARI do peceta.

Dlaczego więc nie wykorzystać tej samej zasady do przesyłu danych między komputerem stacjonarnym a laptopem? No właśnie. Jak jednak to zrobić? Najpierw musimy przygotować sobie kabelek. Potrzebne Ci będą dwie wtyczki które pasują do gniazda COM (9 pinowe rzeńskie), kabel 3 żyłowy o długości max. 5m i lutownica. Teraz musisz odpowiednio połączyć obydwie wtyczki. Poniżej pokazane jest które piny należy ze sobą połączyć:

To samo graficznie

Sam kabelek to jeszcze nie wszystko. Potrzebne jest jeszcze odpowiednie oprogramowanie. Skąd je zdobyć? Możesz posłużyć się w tym celu programem Hyper Terminal. Jest to jeden z tych programów które znajdują się na płycie instalacyjnej Windowsa. Jeśli nie masz go zainstalowanego, to wejdź do panelu sterowania, wybierz "Dodaj/usuń programy" i wejdź na zakładkę instalatora Windows.

Jeśli wszystko już mamy, to czas skonfigurować połączenia. W tym celu:
1. Uruchamimy program na obydwu komputerach
2. Jeśli pierwszy raz to robimy, podajemy nazwę dla naszego połączenia i wybieramy sobie ikonkę. Potwierdzamy OK
3. Z MENU "Połącz używając" wybieramy rodzaj połączenia (np. COM1). Potwierdzamy OK
4. W ustawieniach portu wybieramy:
- Liczbę bitów na sekundę: max. 115200
- Bity danych: 8
- Parzystość: brak
- Bity stopu: 1
- Sterowanie przepływem: Sprzęt
- Potwierdzamy OK
Wszystkie powyższe czynności powtarzamy na drugim komputerze

UWAGA!!! Ustawienia portu musimy ustalić jednakowe na obydwu komputerach
Szybkość transmisji możemy wybrać z zakresu 110 do 115200 bodów (bitów na sekundę). Polecam wybrać tę ostatnią wartość, bo wtedy szybkość transmisji jest największa. Co prawda z rozwijanego MENU teoretycznie możesz wybrać jeszcze większe wartości, ale wówczas nie będzie możliwe nawiązanie połączenia. Program komunikacyjny wyświetli komunikat o błędnych ustawieniach portu.
Odnośnie pkt.3 - czasem problem jest który COM należy wybrać. To wcale nie jest obojętne. Trzeba eksperymentalnie sprawdzić do którego z nich podłączony jest nasz kabelek.

Jeśli wszystko poszło dobrze w tym momencie wyskakuje nam główne okno programu. Cztery ikony zwłaszcza nas interesują. Są to:
Wywołaj - Nawiązuje połączenie
Odłącz - Kończy połączenie
Wyślij - Wybiera plik do wysłania i wysyła go
Odbierz - Wskazuje miejsce na dysku, gdzie ma być zapisany odebrany plik

Czas najwyższy coś przesłać. W tym celu:
1. Na obydwu komputerach wybierz: Wywołaj
2. Na komputerz który będzie odbierał pliki wybierz: Odbierz i wskarz katalog docelowy
3. Na komputerze który będzie wysyłał pliki wybierz: Wyślij i wskarz plik do wysłania
4. Po zakończonej transmisji wybierz na obudwu komputerach Odłącz

Interfejs szeregowy jakim jest RS232 pomimo swoich zalet ma również pewne wady. Do zalet niewątpliwie możemy zaliczyć: niszki koszt (nie msimy kupować karty sieciowej), prostota montarzu (wystarczą tylko 3 kabelki), możliwość połączenia komputerów różnych firm (bez problemu możesz połączyć do peceta Amigę, Commodore, Atari lub jeszcze inny. Tylko wtedy musisz zatroszczyć się o odpowiednie oprogramowanie na tym drugim komuterze, lub sam je napisać :). Pamiętać jednak należy, że jest to transmisja szeregowa, więc po kabelku leci bit po bicie. W związku z tym w XXI wieku szybkość transmisji nikogo już nie zachwyca. Wspomniany na samym początku plik o rozmiarach 10MB leciał po kabelku 14 minut. Na pewno o wiele krócej to trwało niż pakowanie, dzielenie na woluminy 1,44MB i przenoszenie na dyskietkach, ale i tak chciało by się tą transmisję jakoś przyspieszyć.

W tym celu można posłużyć się transmisją równoległą. Wspomniany pred chwilą plik przy transmisji równoległej leciał 3 minuty, a to już jest coś.. Szybciej niż może wydolić przeciętny modem.

dalej >>